Menu:
deel deze site op:

Solidariteitsprojecten van, voor en met blinden en slechtzienden:
diensten op maat voor mensen met een visuele handicap

Nieuws en events

Zoeken

Blijf op de hoogte

Toegang voor medewerkers

Geef aub uw login en wachtwoord op:

Toegang voor bestuurders

Speciale pagina's voor bestuurders.

deel dit artikel op:

In memoriam broeder Wilfried Cornille

Als u op een foto klikt, wordt ze groter.

Op 19 januari is broeder Wilfried Cornille in zijn slaap gestorven. Licht en Liefde neemt voorgoed afscheid van een monument. Veertig jaar lang heeft broeder Wilfried zich tot en met voor onze organisatie ingezet.

In 1964 kwamen vijf broeders Van Dale naar Brugge om Licht en Liefde te helpen. Onze hoofdzetel was toen nog gevestigd in de Brugse Jeruzalemstraat. De organisatie groeide en er moest steeds meer werk verzet worden. Alle hulp was welkom. De Congregatie van de Broeders Van Dale besloot ons structureel te steunen.

De broeders namen onder meer het secretariaat en de hulpmiddelen voor hun rekening. Als gediplomeerd drukker kreeg broeder Wilfried een bijzondere opdracht: hij werd verantwoordelijk voor de brailledrukkerij. Uiteraard moest hij zich inwerken, want braille drukken is een vak apart dat je alleen op de werkvloer kunt leren. Hij beet zich erin vast, met hart en ziel.

Van nature werkte broeder Wilfried heel nauwgezet. Hij was punctueel, haast tot in het oneindige. Vaste systemen moesten worden gevolgd, fouten in het drukwerk waren taboe en ook taal en spelling hoorden helemaal correct te zijn. Ontdekte hij een foutje in een tekst die hij moest omzetten – taalkundig of inhoudelijk – dan liet hij dat nooit passeren, ook al was hij er niet verantwoordelijk voor.

Toen hij ‘Ons kookboek’ van KVLV in braille en groteletter omzette, raadpleegde hij bij de minste twijfel over hoeveelheden en instructies iemand die veel van koken wist – want koken was niet zijn ding, maar het boek moest helemaal kloppen. Zo komt het dat de brailleversie van het legendarische kookboek nauwkeuriger is dan het origineel.

Zijn medewerkers werden vanzelf ook perfectionistisch, want broeder Wilfried zag alles. Maar als het eens misliep, hoefden ze niet te vrezen. Hij nam hen immers nooit iets kwalijk. “Gewoon opnieuw beginnen”, zei hij dan.

Voor vernieuwingen stond hij open, maar met de nodige reserve. Hij moest eerst zelf ondervinden of een nieuw systeem een stap vooruit was en waarom. Eenmaal overtuigd, ging hij er volledig voor.

Als broeder had Wilfried zijn levenshouding en stijl, maar dat speelde op de werkvloer amper een rol. Hij had een open geest en was alles behalve wereldvreemd. Je kon over alles met hem praten. Dan merkte je dat hij nooit veroordeelde en ieders mening respecteerde. Hij was erg begaan met de persoonlijke situatie van zijn medewerkers. Ook voor collega’s die zijn levensbeschouwing niet deelden, werd hij al snel een echte vaderfiguur.

Licht en Liefde was voor broeder Wilfried niet louter een dagtaak. Hij woonde op zijn werk en deed veel meer dan zijn job. Vroeg een opdracht veel tijd, dan werkte hij ’s avonds gewoon verder. Vaak ging dan zijn stofjas uit, waarmee hij voor zichzelf een soort grens trok tussen officieel en vrijwillig; maar hij bleef even naarstig en toegewijd.

In Varsenare was Wilfried in feite ook de conciërge. Een alarmsysteem en een veiligheidscoördinator hadden we toen nog niet nodig: Wilfried waakte. Elk probleem, klein of groot, werd gedetecteerd en aangepakt. De parking strooien of vegen, goten schoonmaken, lekken dichten: indien mogelijk deed hij het zelf, en wel direct. In zijn vakantie vulde hij de putjes in de vloer van de drukkerij, herstelde het pad naar de voordeur of herschilderde de afgebladderde buizen.

We hadden enorm veel waardering voor zijn onvermoeibare inzet, warme betrokkenheid en humoristische kijk op de dingen. Soms wilden we dat ook tonen, bijvoorbeeld op zijn verjaardag. Maar een van zijn eigenheden was dat hij absoluut niet hield van felicitaties of speciale attenties. Dat hebben we meermaals tot onze scha en schande ondervonden.

Hij was ook als de dood voor 1 april: op zo’n dag wantrouwde hij alles en iedereen. De dagelijkse routine mocht op geen enkele manier doorbroken worden. Zo kwam het ook dat hij het niet wou geloven toen broeder Jerome op 1 april belde dat hij zwaar gevallen was in de Oudenburgweg. Wilfried bleef onverstoord verder werken. Eerst zien, dan geloven. Pas toen Jerome op een andere manier terug thuis was geraakt en effectief gewond bleek te zijn, realiseerde Wilfried zich dat er echt iets was gebeurd.

Eind 2004, toen hij 65 werd, ging broeder Wilfried met pensioen. We hadden gedacht dat hij zijn totaalengagement bij Licht en Liefde heel moeilijk zou kunnen loslaten. Niets was minder waar: hij trok de streep, verhuisde naar de Congregatie in Kortrijk en startte een ander leven. Dat zal niet eenvoudig geweest zijn, want bijna al zijn medebroeders waren al hoogbejaard en het gebouw waar ze leefden, liet veel te wensen over. Wilfried deed wat hij kon om te helpen.

Na zijn pensioen hielden we contact. Wilfried is nog verschillende keren in Varsenare geweest. Het weerzien was steeds heel hartelijk en intens. Hij was ook erg geïnteresseerd in wat er gebleven en veranderd was; maar hij moeide zich op geen enkele manier, want dat hoofdstuk was afgesloten.

Hij bleef eruitzien zoals altijd: pienter, gedreven en vol energie. Onverwoestbaar, leek het, ook al had hij destijds ernstige hartproblemen gehad. Vijf jaar geleden was hij ook aan zijn hart geopereerd. Zijn gezondheid was iets waar hij zelden over praatte, maar waarschijnlijk wel vaak mee bezig was. De enige keer dat hij op zijn verjaardag toch trakteerde, was toen hij na zijn hartinfarct terug aan het werk mocht.

Hij stierf plots en pijnloos, wat ons troost. Broeder Wilfried blijft in onze herinnering als een groot mens en een uiterst waardevolle collega – een steunpilaar zoals ze die tegenwoordig niet meer maken. Wij – alle mensen die hem mochten kennen, en Licht en Liefde als geheel – zijn hem bijzonder dankbaar voor alles wat hij voor ons betekend heeft.

Onze zeer oprechte deelneming aan zijn familie, de broeders Van Dale en in het bijzonder ook broeder Alfred, die samen met Wilfried en Jerome zoveel jaren in Varsenare heeft gewoond en gewerkt. Vaarwel, broeder Wilfried!

Onze Sponsors
BARCO helpt Blindenzort Licht en Liefde Beslist.be solden.be
LICHT EN LIEFDE Oudenburgweg 40, 8490 VARSENARE +32 (0)50 40 60 50 E-MAIL: INFO@LICHTENLIEFDE.BE