Menu:
deel deze site op:

Solidariteitsprojecten van, voor en met blinden en slechtzienden:
diensten op maat voor mensen met een visuele handicap

Nieuws en events

Zoeken

Blijf op de hoogte

Toegang voor medewerkers

Geef aub uw login en wachtwoord op:

Beveiligde pagina's

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Praesent vehicula egestas porttitor. Morbi accumsan justo quis purus viverra, nec congue est maximus.

deel dit artikel op:

Interview met NINA VAN HULLE

Als u op een foto klikt, wordt ze groter.

Nina Van Hulle studeerde maatschappelijk werk aan de Arteveldehogeschool. Na twee tijdelijke jobs ‘landde’ ze tien jaar geleden bij Blindenzorg Licht en Liefde.

In de regio Gent bezoekt ze de mensen die bij het vlaamsoogpunt Gent zijn aangemeld.

Vechten voor rechtvaardigheid

“Op basis van hun oogattest vertel ik de mensen op welke sociale voordelen ze recht hebben”, zegt Nina. “Ik bekijk ook of ze in aanmerking komen voor een tegemoetkoming. Alles is heel complex en de wetgeving verandert voortdurend. Wij geven een volledig overzicht en de juiste informatie. Om te weten of ze recht hebben op een tegemoetkoming en/of sociale voordelen, moeten mensen op medische controle gaan. Ik leg hen de procedures uit (er zijn er veel verschillende mogelijk!) en bereid hen voor.

Tijdens de controle moeten ze gedetailleerd vertellen welk effect de visuele handicap heeft op hun dagelijks functioneren. In hun verwerkingsproces hebben mensen vaak de neiging om te ontkennen dat ze slechtziend of blind aan het worden zijn. Ze verbloemen hun situatie. Maar dat kan het resultaat van de controle negatief beïnvloeden. Ik stel hen dan confronterende vragen over wat ze wel en niet kunnen, waar ze moeilijkheden ondervinden of hulp nodig hebben… Zo leer ik hen geleidelijk aan de situatie te benoemen zoals ze is.

Dat kan een erg pijnlijk proces zijn. Maar door er samen bij stil te staan, heb ik ook de kans om hen te steunen. Zo ontstaat vaak een vertrouwensband. We praten ook over het verdriet dat ze ervaren, de frustraties, de moeilijkheden om ermee naar buiten te komen… Zelfs met hun arts praten ze daar vaak nauwelijks over. Laat staan dat ze de stap zetten naar hulpmiddelen, een witte stok…

Achteraf bekijken we samen het resultaat van de controle. Vrij vaak moet ik in beroep gaan, omdat de erkenning te laag is. Dat zie ik als een van de grootste uitdagingen in mijn werk. Het geeft mij ook de grootste voldoening achteraf: je hebt gevochten voor rechtvaardigheid en zo krijgt de cliënt vaak zijn hele verdere leven meer geld en sociale voordelen.

Op allerlei vlakken peil ik naar de moeilijkheden van de mensen. Ik werk met hen samen op veel domeinen: wonen, werken, vrijetijdsbesteding, psychische en fysieke gezondheid, sociale relaties, financiën, sociale administratie… Jonge mensen willen bijvoorbeeld een studiekeuze maken en weten niet waar er kansen liggen op succes en een job. Iemand die al werkt, staat voor heel andere uitdagingen. En ouderen hebben het vaak extra zwaar, want al hun bezigheden en sociale contacten steunen op het zicht.”

Tijd maken voor elk verhaal

"Het boeiende aan dit werk is dat je tijd moet maken om naar elk individueel verhaal te luisteren. Die tijd krijgen we bij Blindenzorg Licht en Liefde. Ik mag het mij permitteren achterover te leunen en te luisteren. Soms willen mensen gewoon een uur uitrazen of huilen. Wij bieden hen dan psychische steun. Je merkt dat dit effect heeft op langere termijn. Als je na twee jaar terugblikt, zie je dat de mensen al een hele weg hebben afgelegd en veel pijn en frustratie kwijt zijn. Ze blijven elke dag geconfronteerd worden met hun handicap, maar leren er beter mee omgaan.

Naargelang het probleem dat mensen aangeven, kan ik zelf helpen, doorverwijzen naar andere diensten van Licht en Liefde of externe instanties aanbevelen. Soms moet ik bemiddelen: met de werkgever van een cliënt, met de partner, met de kinderen. Want als het zicht verandert, verandert vaak ook de persoon, wat effect heeft op zijn relaties. Familieleden en vrienden maken soms hun eigen rouwproces door.

Wie geen sociaal netwerk heeft en plotseling zwaar slechtziend of blind wordt, staat voor de grootste uitdaging. Dan word je er echt ingesmeten: je moet heel snel vaardigheden aanleren, professionele hulp inroepen, daarvoor betalen…

We bespreken ook met de cliënt wat die wil in zijn leven. Dat is een heel existentiële vraag, maar ik voel dat mensen behoefte hebben aan zulke gesprekken. Ouderen zeggen dan bijvoorbeeld: ‘Mijn zicht was mijn alles! Wat nu?’ Zelfs door dat gewoon eens te kunnen zeggen, voelen ze zich vaak al ietsje beter. Soms moet ik ook doorverwijzen naar een psychotherapeut.

Ik ervaar dat je alleen goed kunt helpen als je dicht bij de mensen komt en je echt inleeft. Dat vraagt wat rust tussendoor, om het los te laten. We maken dan wat plezier onder de collega’s, om het evenwicht te herstellen. Ik fiets ook veel naar mijn cliënten, wat me meer ontspant dan de wagen.

Vanuit mijn opleiding weet ik dat neutraliteit heel belangrijk is. De cliënten hebben hun eigen waarden en normen. Je moet objectief zijn. Dat is ook nodig in gesprekken waar nog andere mensen bij zijn, zoals de partner of de werkgever.

De doelgroep ‘blinden en slechtzienden’ is zeer specifiek en dat past wel bij mij. Ik verdiep mij graag in iets heel concreets. Ik ben een specialist geworden en dat is wat me bij Licht en Liefde houdt. Het werk is erg gevarieerd, het gaat erg ruim en dat vind ik er zo leuk aan. Je kunt de mensen echt volgen en steunen. Veel begeleidingen zijn vrij intensief. Daar hou ik van: zo kun je iets opbouwen.”

Wachtlijst

“Mensen hebben soms een hele tijd nodig om de stap naar hulp vragen te kunnen zetten. Als ze dan zover zijn, willen ze snel geholpen worden. Dat is soms een probleem, doordat we met een beperkt aantal hulpverleners zijn en voldoende tijd moeten maken voor elke persoon.

Ik vind het heel moeilijk cliënten te laten wachten. In vakantieperiodes moet je hen soms laten weten dat het nog meer dan twee maanden zal duren… Terwijl het niet over banale dingen gaat en er soms ook financiële consequenties zijn. Maar met een volle agenda ben je machteloos. Het is fijn als ik dan op begrip kan rekenen. Ik snap het ook als mensen boos reageren, want ik stel mij in hun plaats. Een groter team zou de oplossing zijn. Maar Licht en Liefde moet het doen met de beschikbare middelen. En dan doen we eigenlijk wonderen!

Op gezamenlijke vergaderingen met de collega’s wisselen we onze kennis uit. Elk spitst zich toe op een bepaald domein en houdt daar alles over bij. Ook complexe dossiers en moeilijke situaties bespreken we onder elkaar. Netwerkoverleg is eveneens mogelijk, met alle personen en diensten die belangrijk zijn voor die cliënt. Dan kunnen problemen benoemd worden en taken verdeeld.

Op tien jaar tijd heb ik heel veel zien evolueren. Toen ik startte, was er maar één zorgvorm voor iedereen. Ondertussen zijn er al ongeveer tien en werken we daarvoor samen met andere instanties. We moeten iedereen onderbrengen in een zorgvorm: zo krijgen we immers onze subsidies. Voor 65-plussers is er bijvoorbeeld het ‘Vlaams Seniorenoogpunt’.

Het is een uitdaging om die complexe systemen aan mensen uit te leggen. We moeten zelf ook heel goed nadenken in welke zorgvorm iemand past, en daar dan een erkenning voor aanvragen. Maar op die manier kun je zoveel meer bieden en werk je veel professioneler. We kunnen nu bijvoorbeeld een orthoptiste met leeshulpmiddelen aan huis laten gaan. Ook ergotherapeutische hulp kan ik aan gespecialiseerde collega’s overlaten. Zo krijgen de mensen veel meer service aangeboden.

Het kan me heel blij maken dat ik steeds nieuwe mensen ontmoet, nieuwe cliënten waar ik naartoe kan gaan. Ik leer enorm boeiende mensen kennen. In de loop van de begeleiding is er vaak ruimte voor hun hele levensverhaal. Met bepaalde mensen heb je een klik. Het is wel belangrijk een afstand te behouden, om professioneel te blijven. Maar die grens is soms flinterdun. Het kan nuttig zijn eens iets over jezelf te vertellen: zo toon je dat je zelf ook een mens van vlees en bloed bent. Het is een kwestie van aanvoelen en op de duur ken je je cliënten goed.

Door bij veel mensen en in veel situaties te komen, kun je vertellen hoe anderen iets hebben aangepakt – natuurlijk zonder de privacy te schenden. Je kunt ook mensen met elkaar in contact brengen, bijvoorbeeld als ze dezelfde oogaandoening hebben. Lid worden van VeBeS, de vereniging van ervaringsgenoten, is op termijn heel nuttig. Maar daar zijn mensen in het begin nog niet aan toe.

Ik hoop nog iets stressbestendiger te worden, of nog wat meer tijd te krijgen om alles te verteren. Want de werkdruk is soms erg hoog en dan wordt de uitdaging soms een beetje té groot…

Een levenswijsheid? Dat geluk in kleine dingen zit! Geniet van het leven op het moment dat je gezond bent. Ik ben steeds meer gaan beseffen hoe zwaar een visuele handicap is, wegens het verlies van zelfstandigheid. Dat kun je niet relativeren. Ik hoop dan altijd dat die mensen bewust genoten hebben van hun leven ervoor. Als je gezond bent, geef dan je ogen de kost, geniet van het leven en besef hoe goed je het hebt. Wat maakt het uit dat het slecht weer is, als je kunt gaan waar je wilt?”

 

(Interview: Jan Dewitte)

Onze Sponsors
BARCO helpt Blindenzort Licht en Liefde Beslist.be solden.be
LICHT EN LIEFDE Oudenburgweg 40, 8490 VARSENARE +32 (0)50 40 60 50 E-MAIL: INFO@LICHTENLIEFDE.BE